Franks ‘n Dawgs versus Hot Doug’s

Mijn ultieme reistip? Ga naar een willekeurige Amerikaanse stad en ontdek de grote diversiteit aan eten. Van sterrenrestaurants tot hotdog-stands en van pizzeria’s tot rooftopbars (met champagne en oesters op het menu), je vindt het er geheid. Of je nu in New York, San Francisco, Los Angeles of Chicago bent. En juist daarom ging ik tijdens mijn laatste trip niet alleen dineren bij Alinea***. Ik deed ook een kleine hotdog-tour.

 

De beste dogs eet je namelijk niet in New York City, maar in Obamatown also known as Chicago. Dat verzin ik niet ter plekke, dat zeggen tal van culinair journalisten en kopstukken (zoals Anthony Bourdain). Ik vergeleek daarom twee favorieten met elkaar: Franks ‘n Dawgs en Hot Dougs.

 

Hoe gekker hoe beter!

Het meest bijzondere aan hot dogs eten in Chicago is dat je dit bij voorkeur NIET buiten doet. Hot dogs eet je in een heus restaurant. En deze doen by no means onder voor collega’s die comfort food serveren… Sterker nog: ze prijzen met grappige pay offs hun buns and sausages extra aan. Franks ‘n Dawgs noemt zijn dogs ‘five star dining on a bun’ en Hot Doug’s draagt als ondertitel ‘The Sausage Superstore’. Het maakte mij alleen nog maar nieuwsgieriger. Helemaal omdat de menukaart eindeloos is. Er prijken bovendien bijzondere namen op. Wat dacht je van… The Brigitte Bardot, The Elvis, Lamb-orghini en Epic Pork-gasm? Laat maar komen die dog!

 

De dog van Doug

Bij Hot Doug’s ging ik voor de Chicago-style Hot Dog charcoal grilled. Dit betekent dat alles erop en eraan zit… gele mosterd, tomaten, witte uien, een augurk en relish. Maar (en daarin verschilt de Chicago Dog met elke andere hot dog) ketchup is uit den boze. Wat trouwens wel erg done is (en wat Doug beroemd heeft gemaakt), is de Duck Fat Fries als side order bestellen. Je leest het goed… frietjes gebakken in eendenvet. Ik ging ervoor. Meteen! Althans, dat dacht ik…

 

Even wachten nog…

Een dog bij Hot Doug’s eten betekent dat je eerst een uur met de metro naar de rand van de stad moet reizen om daar vervolgens een uur in de rij te gaan staan. De dogs van Doug zijn namelijk hartstikke populair. En geen wonder… Doug neemt je bestelling op en zijn praatje maakt je dag meteen goed.

“I detect a little accent but you don’t look Japanese”, was zijn repliek op mijn bestelling. Ik zat nog te glimlachen toen mijn hot dog en frietjes arriveerden. En ik moet zeggen… het was de reis waard. Het broodje was supervers, net als de tomaten en uien die erop zaten. En dat de dog echt op houtskool was gegrild, kon ik goed proeven. Jammer alleen dat ik het eendenvet niet kon ontdekken aan de french fries. Ze waren lekker, hoor… maar speciaal? Nee.

 

De dawgs van Frank

Franks ‘n Dawgs zit op een wat centralere plek in de stad. Toch moet je goed zoeken om de ingang te kunnen vinden. Ik ontdekte ‘m uiteindelijk verstopt aan het eind van een gangetje tussen twee gebouwen in. Halverwege twijfel je nog… Zit ik wel goed? Gelukkig zie je bij binnenkomst meteen dat je op de juiste plek beland bent: je staat direct voor het grote bord met alle dawgs (en uitleg) erop vermeld. En ook hier tref je een rij. Terecht, wat mij betreft. Want wat je hier proeft, proef je nergens! Ik ging uiteindelijk voor een Brunch Dog en een hot dog met de naam Tur-Doggin…

 

Onwaarschijnlijke combo’s 

Een broodje met worst (gevuld met kalkoen en dadel), gekonfijte eend, knoflook olie, relish en een uitje en wortel uit het zuur. Het klinkt bijna alsof het niet bij elkaar past. Maar gek genoeg doet het dat wel! Net als de vulling van de Brunch Dog: een worst gevuld met varkensfilet, uitgebakken spek, een gebakken ei die – als slagroom op de taart – is overgoten met esdoornsiroop (maple syrup). Met recht vijf sterren, want die laatste dog zit in een brioche. Ik vraag me wel af hoeveel dit nog met hot dogs te maken heeft (helemaal omdat ik ketchup op tafel zie staan…), maar de wall of shame (kies je man/vrouw – ik ging voor Cosmo Kramer – in plaats van een tafelnummer) maakt veel goed.

 

De uitslag: Doug of Franks? 

De winnaar is – wat mij betreft – Doug*. Zijn hot dog is wat het moet zijn. Niet meer, niet minder. En ook de aankleding van zijn restaurant is precies wat je ervan verwacht. Je kunt er helemaal uit je dak gaan met vreemde dogs, maar ook de gewone hot dog wordt hier niet vergeten. Franks ‘n Dawgs voert z’n concept zover door dat je eigenlijk niet meer van hot dogs kunt spreken. Het is inderdaad vijf sterren eten op een broodje. En dat maakt het meer dan zomaar een hotdog restaurant. Dus mijn eettip voor Chicago? Check ze allebei! Want alleen zo ervaar je dogcity!