Daarom ga ik regelmatig op pad. Om sfeer te snuiven, nieuwe ervaringen op te doen en zoveel mogelijk van de wereld te proeven.

Dat betekent dat ik de halve wereld afreis. En de afgelopen paar weken heb ik meer heb gezien dan sommige mensen in hun hele leven. En dat…mensen, is rijkdom!

 

Het begon met een reis naar Oregon (USA). Met als hoogtepunt: foodwalhalla Portland. Een plek die al lang op mijn reiswensenlijst stond. En terecht! Op elke straathoek in deze stad is wel een bijzonder eetconcept te ontdekken. Van donuts gevuld met blueberry bourbon basil tot glutenvrije en veganistische gebakjes. En ook als het gaat om lekker drinken, ben je hier op de juiste plek. Van de lekkerste hot choco tot distillaten en likeuren (gemixt tot cocktail); je vindt het hier. Ik schreef er twee foodreports over voor Culy.nl. Dit is deel 1 en dit deel 2.

 


Hongkong: de wereld in een stad

Nog geen twee weken na mijn reis naar Amerika vloog ik de andere kant op, oostwaarts richting Hongkong. Nooit eerder was ik op een plek waar ik zo overweldigd werd. Zo traditioneel mogelijk eten. Dat was het plan. Dus dim sum, hot pot en Kantonese gerechten stonden hoog op de lijst. Dat leverde hier en daar een schrikmomentje op. Toen er een kippenkop in de hot pot bleek te drijven bijvoorbeeld, er gefermenteerd eigeel binnenin een grote baal rijst bleek te zitten, kikkers op de markt in een groot net op elkaar gestapeld worden (diervriendelijkheid is in Hongkong – helaas – ver te zoeken) en alle afwas gewoon op straat wordt gekwakt. Maar… tanden op elkaar en proeven maar!

 


Een wereld van verschil in Oostenrijk

At ik in Hongkong nog op straat, de week erna mocht ik aansluiten bij een chique sterrendiner. Samen met het team van restaurant De Leest (drie sterren!) vloog ik naar Wenen. Zij gingen er – op uitnodiging van tweesterrenchef Thomas Dorfer – koken op het Wachau Gourmet Festival in Mautern an der Donau. Ik keek achter de schermen mee (dopte trouwens ook nog wat erwtjes en tuinbonen) en mocht meegenieten van de fantastische gerechten die zowel de crew van Jacob Jan Boerma als die van Thomas Dorfer op tafel toverden. Opnieuw was ik overweldigd. Op een heel andere manier dan in Hongkong, maar ook nu voelde ik me weer rijk. En hoe!